Yaşar Kemal Hakkında Bilgi


Yaşar Kemal Hakkında Bilgi

Yaşar Kemal Hakkında Bilgi

YAŞAR KEMAL

Türk yazarı (Osmaniye,Adana,1922),Kadiri Cumhuriyet İlkokulundan sonra girdiği Adana Birinci Ortaokulundaki öğrenimini son sınıftayken bırakan Yaşar Kemal (asıl adı Kemal Sadık Göyceli), inşaatlarda denetçilik ,çiftlik katipliği,pirinç tarlalarında bekçilik , batoz ırgatlığı,arzuhalcilik gibi işlerde çalıştı.Bu yıllarda ,roman ve öykülerinde işleyeceği yaşamı ve sorunları gözlemlerken,bir yandan da kendisini yetiştirdi.İstanbul’a geldikten(1951)sonra uzun bir süre Cumhuriyet gazetesinin yurt haberleri servisinde çalıştı.Daha sonra serbest yazarlığa başladı.Ant dergisinin (1967-1971) kurucuları arasına katıldı.1973’te Türkiye yazarlar sendikasının kuruluşunda görev aldı,bu sendikanın genel başkanlığını yaptı(1974-1975).
Sanat yaşamına koşma biçiminde şiirlerle başlayan Yaşar Kemalin ilk şiiri ,Adana Halk evinin Görüşler adlı dergisinde yayınlanan “Seyhan“dır(1939).Yaşar Kemal önceleri folklör ile ilgilenerek çeşitli derlemeler ve araştırmalar yaptı.Bunlardan Çifte Çapa Manileri,aynı dergide yayınlandı(1942),Ağıtlar adlı derlemeside Adana Halkevince bastırıldı(1943).Bu Yıllarda Ülkü (1942) Kovan (1943),Millet(1943),Beş pınar(1943) gibi dergilerde yayınlanan şiirlerinde asıl adını kullandı.Cumhuriyet Gazetesine girdikten sonra ,bu gazetede Yaşar Kemal adıyla yayınlanan röportajlarıyla ünlendi:“dünyanın en büyük çiftliğinde yedi gün“ röportajıyla gazeteciler cemiyetinin verdiği ilk röportaj ödülünü aldı (1955).Bu arada öyküye yönelerek Sarı Sıcak adı ile kitaplaşan (1952) öykülerini yazdı.İnce Mehmet (1955) romanı ,kendisine Varlık Roman Armağanı’nı kazandırarak ününü yaygınlaştırdı.Yurt içinde kendi oyunlaştırdığı Teneke ile 1966’da İlhan İskender ve Ankara Sanatseverler Deneği ödüllerini aldı;1984’te ise Tüyap Edebiyat Halk Ödülünü kazandı.Yapıtları yabancı dile en çok çevrilen Türk yazarları arasında yer alan Yaşar Kemal’in Yer Demi Gök Bakır romanı Fransız Eleştirmenler Derneği Birliğince 1977 yılının en iyi yabancı romanı seçildi;Dağın Öte Yüzü üçlemesi (Orta Direk ,Yer Demir Gök Bakır,Ölmez Otu) Fransa’da yılın en iyi kitabı ödülünü aldı.Yaşar Kemal’e 1982’de gene aynı ülkede Uluslararası Del Duca ödülü ,1984 ‘te Legion d’honneur nişanı verildi.çeşitli kuruluşlarca Nobel Edebiyat ödülüne aday gösterildi.

YAPITLARININ ÖZELLİKLERİ

Yaşar Kemal , ilk yapıtları Teneke (1955) ve İnce Mehmet ile (1955) bir Çukurova yöresi romancısı olarak tanındı.Feodal ilişkilerin egemen olduğu bu yörede iktisadi yapının giderek kapitalist yapıya doğru evrimleşmesini ,bir birini bütünleyen romanların temel sorunsalı olarak işledi,Çukurova’nın yarım yüzyıllık görüngüsünü betimledi.İnce Mehmet’te ağalık kurumunu ve eşkıyalık temasını,ağa köylü çelişkisini çerçevesi içinde ele alırken doğa-insan ilişkisini destansı ve şiirli bir dille verdi.İnce Mehmet’in 2. ve 3. ciltlerinde bu konuyu sürdüren Yaşar Kemal, Dağın Öte Yüzü genel başlığı altında topladığı Orta Direk (1960),Yer Demir Gök Bakır (1963) ve Ölmez Otu (1969) romanlarında dağ köylerinin mevsimlik ırgat olarak Çukurova’ya gelişmelerindeki çileyi işledi.Yerleşik köylü ile mevsimlik ırgatlık yapan dağ köylülerinin feodal düzen ile çelişkisini verdikten sonra Yaşar Kemal ,Akçasazın Ağaları genel başlığı ile yayınladığı Demirciler Çarşısı Cinayeti (1974) ve Yusufçuk Yusuf’ta (1975) ,bu çelişkinin keskinleşerek ,köylünün birleşmesinden korkan ağaların ,köylüyü birbirine düşürmesini, eski ağalık düzeninin evrimleşerek, sanayiye yönelen yeni bir tip ağanın ve yeni ağalık düzeninin ortaya çıkışını öyküledi.Yılanı öldürseler de (1976) gene aynı yöreye, töreler ve bu törelerin bir kız kaçırma olayı nedeni ile çıkan çatışmalar ki etkisi açısından yaklaştı. Van’dan Çukurova’ya göçen bir ailenin çektiği acıları Kimsecik bir (Yağmurcuk Kuşu,1980) ve Kimsecik 2 (Kale Kapısı,1985) romanlarında öyküledi.Yaşar Kemal , Algözüm Seyreyle Salih (1976),Deniz Küstü (1978) ve Kuşlar da Gitti (1978) romanlarında odak olarak denizi , deniz insanlarını ve doğanın giderek yok oluşunu konu edindi.Hüyükteki Nar Ağacıdaysa (1982) traktör kullanımı nedeni ile işsiz kalan dört köylünün kutsallıklarına inandıkları nar ağacını arayışlarını öyküledi.Üç Anadolu Efsanesi (1967),Ağrı Dağı Efsanesi)1970),Bin Boğalar Efsanesi (1971) ve Çakırcalı Efe (1972) adlı yapıtlarında ,halk öykülerini ve söylenceleri roman yapısı ile yeniden yazdı.Filler Sultanı ile Kırmızı Sakallı Topal Karıncada da (1977) mecazlı bir üslup kazandı.
Yaşar Kemal ,bütün romanlarında,insanı ,insanla,çevre ile ve toplumsal kurumlar ile ilişkisini öykülerken ,insansal değerleri ikinci plana atmayarak insanı bir roman malzemesi olmaktan çok bir karakter olarak ele aldı.Bunu sağlayan en önemli öğe,kullandığı,kendine özgü gözlem gücü ve şiirsel üslubudur.Çukurova’yı işlediği romanlarında doğasıyla bütünleşen kahramanları bu şiirsel üslupta boyut kazanarak Yaşar Kemalin sağlamak istediği gerçekçilik duygusunu kimi zaman katılıktan uzak bir biçimde yarattı Çukurova insanlarının dilini kimi yerde sözde edebiyatın kıvraklığı ile kullandı.Halk dilindeki betimlemeleri,deyimleri,yöresel sözcükleri,ağıtları, ilençleri (beddua) ,vb ni çağdaş bir romancı niteliği ile yeniden yoğurarak, dil ve üslup bakımında özgür bir birleşime ulaştı.
Öykülerinde de benzer bir üslupta Çukurova insanının acılarını işleyen Yaşar Kemalin birçok yapıtı sinemaya ve tiyatroyada uyarlandı.

“Yaşar Kemal Hakkında Bilgi” için 1 Yorum

  1. merve diyor ki:

    ays çok thanksss

Yaşar Kemal Hakkında Bilgi Yazısı için Yorum Yapabilirsiniz

 Son Yazılar FriendFeed
reklam
Smart Backlink
reklam
reklam

Son Yorumlar

Ödev Ödev